to breastfeed or not to breastfeed

This morning I finally was organised enough to go to the young mothers´ gathering in my medical centre. After weeks of talking to mums with children of all ages sharing breastfeeding failures with me I finally felt ´normal´ again so it was kind of a blow when all mothers present bared their breasts, hooked up their babies and starting taking photos for the yearly calender. Even more so since the breastfeeding association where I spent an afternoon trying to torture my baby into sucking from the nipple, not the pre-formed nipple-cover (let´s not go into these details shall we, ask me when interested) phoned me yesterday to ask if I wanted to come over for the yearly baby/mother photo-shoot for their calender on the beach. Of course I politely declined, I was horrified at the thought of having to search my bag in the middle of these convinced natural-only feeding mums and subject my baby to the root of all evil: The Bottle. 
So. Once again I face the question: am I a bad mum/person for not being able to feed my baby with only my own milk? Is what the midman (male midwife) said the truth and could I do it, if only if I spend all my time trying (not giving the bottle after feeds means a very hungry baby) while suffering both but only until I have my milk production up enough? Am I selfish and workaholic if I choose not to try for convenience purposes? With the current system I can go out to do groceries, and if assisted even a few hours on the beach or work. I thought I found the perfect excuse in the simple fact that feeds take 2 hours like this and I cannot do this any longer. I thought to ease my conscience with the idea that at least I breastfed 2 months, did all possible and from next week on my life would be so much better (no horrible noise from the milk sucking machine, no fights with baby who wants the bottle, not the breast etc, more time for me ánd the baby). But after this morning it dawned on me that it is all about priorities. And can I choose my own wellbeing over that of the baby? Will I be able to withstand the enormous pressure of society and not lower my self-esteem? Well. I can always stop going to this kind of reunions. But I do think it is wrong that non-breastfeeding mothers feel isolated and ´bad´. Even if mothermilk undisputedly is the best milk.  

Comments

Hm. Da's een lastige. Mij

Hm. Da's een lastige. Mij lijkt het dat borstvoeding de voorkeur geniet MITS het lukt zonder enorme stress. Zal ik je de lijst met onderzoeken laten zien waaruit blijkt dat stress vlak na de geboorte heel slecht is?
Ik denk dat moeder blij, kind blij, iedereen naar het strand, uiteindelijk beter is dan die paar extra antibodies of wat er dan ook in moedermelk zit.

Ik sluit me bij Trynke aan!

Ik sluit me bij Trynke aan! Bovendien heeft Lucas in ieder geval de eerste twee maanden toch wat extra antibodies meegepikt...

ja stress! zats my middle

ja stress! zats my middle name! misschien moet ik dus toch maar doorgaan met de borstvoeding want stel je voor dat ik hier relaxed op de bank zou gaan zitten.... kunnen we niet hebben tenslotte.

Tsjjeeeeeeh. Mevrouw de

Tsjjeeeeeeh.
Mevrouw de promovenda, laat je niet jennen en kisten en leiden door wat "MEN" vindt. Ga op zoek op het internet naar al die beroemde wetenchappers en andere bobo's die geen borstvoeding hebben gehad. En steek je energie in andere zaken. Stress is niks voor jonge moeders en babies!

Ook ik sluit me (hetzij wat

Ook ik sluit me (hetzij wat laat) aan bij de comments. Ik heb zelf ook geen borstvoeding gehad (mijn moeder had een kink in de kabel oid) en mijn schoonzus had ook erg veel problemen met het geven van borstvoeding. Ze kon het wel, maar gaf niet genoeg, zodat de baby alsnog veel honger had. Extra formule geven hielp wel tegen de honger, maar veroorzaakte weer erg veel krampjes met als gevold een huilbaby voor 3 maanden. Ze zijn toen maar helemaal overgegaan op de fles en daar is niks mis mee hoor! Als ze om hun heen ook in aanraking komen met bacterien kunnen ze zelf ook wel antilichaampjes maken. Ik zou me er niet schuldig om voelen. Succes ermee!

Voor wat het waard is. Ik

Voor wat het waard is. Ik ben afgelopen week helemaal gestopt met de borstvoeding. Het is jammer, want het is ook wel gezellig, maar ook ik had het er om allerlei redenen mee gehad. Soms mag je best lekker voor jezelf kiezen.
Verder sluit ik me helemaal aan bij al het bovenstaande. De meeste mensen van onze generatie hebben nooit een druppel borstvoeding gehad want in die tijd werd het eerder ontraden dan aangeraden geloof ik en wij zijn toch ook allemaal tamelijk gezond? En fotosessies van borstvoedende moeders? Echt gatver!

Ja erg he, de publieke druk.

Ja erg he, de publieke druk. Ik geef je helemaal gelijk Bregje dat je gestopt bent. Ik zit al zoooooo lang op het randje. maar nu drinkt ie beide kanten zonder die %$&&/%/& tepelhoedjes dus ging ik weer even door voor die ervaring want dat is wel anders, opeens voel je de baby drinken. Maar ja, die ervaring is ook wel weer op na een week en na een dag een hysterische baby te hebben gehad (wilde helemaal niks meer behalve flesje en was zo hysterisch dat ie dat ook weer uitkotste) heb ik het ook wel weer gehad. Maar nu zijn zijn vaccinaties uitgewerkt (doen ze dat in NL ook zo vroeg en ook hep. B? vond het nogal heftig) en issie weer wat handelbaarder.

Ja lastig he, de

Ja lastig he, de borstvoedingspropagandamachine doet zijn werk goed...ik heb rond vier maanden ook op het punt gestaan te stoppen en voelde me ook enorm schuldig dat ik daarover dacht. Mijn huisarts zei dat het helemaal niet erg was, dat toch echt vooral de eerste zes weken belangrijk zijn. Ik had me dus voorgenomen onmiddellijk te stoppen als er weer iets mis ging, en prompt ging het alleen nog maar goed - Milo bouwt nu zelf af. Bij mij was het dus nogal stress gerelateerd, maar Milo had had nergens last van en dronk altijd goed dus dat scheelt ook, als hij er overstuur van was geraakt was ik echt wel gestopt! Dus niet druk maken, en als het niet lekker gaat gewoon stoppen, je hebt het al een hele tijd volgehouden!!